Home

Τίποτα δεν πάει χαμένο

September 1, 2008



Ο Μάνος Λοΐζος και ο Μανώλης Ρασούλης μας είχαν χαρίσει αυτό το διαμάντι:
Τίποτα δεν πάει χαμένο
στη χαμένη σου ζωή,
τ’ όνειρό σου ανασταίνω
και το κάθε σου “γιατί”.

“Τίποτα δεν πάει χαμένο” γράφει πάνω η σακκούλα της ανακύκλωσης πλαστικών, γυάλινων και μεταλλικών συσκευασιών.
Μεγάλη η έμπνευση του τμήματος promotion που έφτιαξε τις σακκούλες. Που καιρός για τέτοιες ευαισθησίες, ό,τι βρεθεί μπροστά μας… έτσι;
Προφανώς, όλα ανακυκλώνονται μέχρι να ξεφτίσει η σημασία τους.
Σε ένα κόσμο που μαστίζεται από κάθε είδους ένδεια, η ανακύκλωση είναι μια λύση.
Τίποτα δεν πάει χαμένο…
Τα κλεμμένα του χρηματιστηρίου δεν πήγαν χαμένα. Τα καρπώθηκαν οι νταβατζήδες.
Ο ιδρώτας των συνταξιούχων δεν πήγε χαμένος. Θα πεθάνουν φτωχοί και αξιοπρεπείς.
Οι εργατικές διεκδικήσεις δεν πήγαν χαμένες. Είμαστε επιτέλους ελεύθεροι να δουλεύουμε από 60 ώρες (και πάνω) τη βδομάδα.
Οι φεμινιστικοί αγώνες και οι αγώνες για ισοτιμία της γυναίκας δεν πήγαν χαμένοι. Οι γυναίκες είναι οι νέοι “άντρες”.
Οι κινητοποιήσεις ενάντια στα νέα μέτρα εξαθλίωσης που εξήγγειλε η κυβέρνηση δεν θα πάνε χαμένες.
Θα βρούν τη θέση τους στα βραδινά δελτία ειδήσεων.
Οι αγώνες για ελευθερία, ανεξαρτησία και οι αγώνες της εθνικής αντίστασης δεν πήγαν χαμένοι. Αυτά τα ματοβαμμένα χώματα θα κατοικηθούν από τους νέους εποίκους που μας φέρανε εδώ για να μας υπηρετούν.
“Στον κόσμο των αφεντικών είμαστε όλοι ξένοι” λέει το σύνθημα στον τοίχο. Πολύ εύστοχο, με την διαφορά πως οι ξένοι είναι φθηνότεροι και προθυμότεροι, κι εμείς ζούμε στον κόσμο μας, στον οποίο ακόμα (;) υπάρχουν εργατικά κεκτημένα. Μόνο με τις φιλότιμες προσπάθειες της “εκσυγχρονιστικής” κυβέρνησης θα συγχρονιστούμε κι εμείς με τα τριτοκοσμικά ημερομίσθια και θα αφήσουμε τις “παράλογες διεκδικήσεις” μας για τις επόμενες γενιές στο άγνωστο μέλλον.
Έτσι θα είμαστε όλοι ισότιμοι πολίτες-δούλοι του “κόσμου”, ξένοι μεταξύ ξένων.
Η εθνική ταυτότητα δεν εξυπηρετεί πια τα νέα σχέδια των αφεντικών, και έτσι οι ψευτοδιανοούμενοι και οι αριστεριστές πυρετωδώς επιτελούν το αγαθό έργο τους. Αυτό της αποεθνοποίησης, από το δημοτικό μέχρι το πανεπιστήμιο. Με όμορφα βιβλιαράκια χωρίς αγώνες και κυρίως, χωρίς αγωνιστές.
Πως οραματίζονται άραγε μια κοινωνία χωρίς έθνη οι λαμπροί αυτοί συμπολίτες μας;
Πάνω στην λυσσαλέα μέθη τους, του αφελληνισμού, αδυνατούν άραγε να κατανοήσουν πως οδεύουμε στην δημιουργία ενός ακόμη πιο καταπιεστικού υπερκράτους;
Εχθρός τους λοιπόν, και το έθνος και η ελευθερία.
Οι πραγματικοί ρατσιστές εμφανίζονται σαν ανθρωπιστές.
Αφού για τα αφεντικά ο άνθρωπος είναι αναλώσιμος και ανακυκλώσιμος, αν είναι και ξένος μεταξύ ξένων, ακόμα καλύτερα.
Καλή του τύχη του πολίτη του κόσμου, ξένος μεταξύ ξένων θα είναι, και για πολλούς αιώνες ακόμα…
Πρώτα φτιάχνεις τον Άνθρωπο, και μετά διαλύεις τα σύνορα, και όχι το αντίστροφο.
Πλαστά ιδανικά κοσμοπολιτισμού, και στο βάθος μεσαιωνική υποδούλωση.
Οι συνειδήσεις μας δεν χάθηκαν. Αγοράστηκαν φθηνά.
Με καταναλωτικά αγαθά για όλους μας, περίοπτες θέσεις, ματαιοδοξία, εξουσία, άγριο ανταγωνισμό, διάσπαση και αποξένωση ακόμα και μεταξύ μας.
Η διάσπαση είναι το μεγαλύτερο όπλο τους, το πιο αποτελεσματικό. Ξένοι μεταξύ ξένων.
Οι ελπίδες μας δεν πηγαίνουν τελείως χαμένες. Μας δίνουν παρηγοριά. Κάποτε, ίσως…
Κάποτε, και αφού αφήσουμε πρώτα να ισοπεδωθούν τα πάντα…
Ελπίδες που ανακυκλώθηκαν σε χιλιάδες λογίδρια γεμάτα πλαστές υποσχέσεις.
Και θα ανακυκλώνονται… Και οι ψεύτικες ελπίδες θα συντηρούνται…
Γιατί αν ο άνθρωπος ποτέ καταλάβει πως πραγματικά δεν έχει ελπίδα, τότε μόνο θα αγριέψει…





Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: