Home

Στον κόσμο των αφεντικών είμαστε όλοι ξένοι

September 14, 2008

Οι διαμαρτυρίες για την ραγδαία υποβάθμιση του κέντρου της Αθήνας έρχονται μόνο από τους λιγοστούς πια κατοίκους στις προαναφερόμενες συνοικίες στο κέντρο της Αθήνας, οι οποίοι σαφέστατα δεν αποτελούν πρόβλημα για τους πολιτικούς, αλλιώς θα είχαν ευαισθητοποιηθεί εδώ και πολλά χρόνια.
Οι “Αθηναίοι” εγκαταλείπουν την Αθήνα και μετακομίζουν σε νέες κατοικίες στη νότια αλλά κυρίως στην ανατολική Αττική.
Αν αναλογιστούμε μόνο πως αφού ένα μεγάλο μέρος των αυτοαποκαλούμενων “Αθηναίων” που ήρθαν στην Αθήνα την εποχή του μεγάλου ρεύματος της αστυφιλίας δεν αγάπησαν ποτέ πραγματικά την Αθήνα, δεν την σεβάστηκαν, δεν την θεώρησαν σπίτι τους, είναι λογικό να μην αγωνιούν.
Και όταν μάλιστα ζουν ή μετακομίζουν στα προάστια ή στους νέους οικισμούς μακριά από την πόλη, λίγο νοιάζονται αν το κέντρο της Αθήνας έχει μετατραπεί σε ένα από τα φριχτότερα γκέτο της Ευρώπης.
Αν μένουν μακριά από τα γκέτο, τον λαθρομετανάστη τον συναντάνε μόνο όταν έρχεται να δουλέψει για κείνους, στην επιχείρησή τους, στη οικοδομή σους, στην εργολαβία δημοσίων έργων, στη βιοτεχνία τους, στο χωράφι τους, για δουλειές στο σπίτι τους ή για να εισπράξουν τα ενοίκια.
Μπαίνουν στο αμαξάκι τους, (που να μπούνε στα λεωφορεία) πηγαίνουν στο σουπερμάρκετ, στο The Mall, στη διασκέδασή τους, στις διακοπούλες τους, και σφυρίζουν αδιάφορα.
Γιατί να διαμαρτυρηθούν; Γιατί λοιπόν να αποτελεί πρόβλημα αυτή η κατάσταση για αυτούς τους ανθρώπους; Την δουλειά τους την κάνουν και φθηνά μάλιστα. Αυτό έχει σημασία για κείνους.
Καθόλου ανησυχητικό βέβαια που οι πρόθυμοι να δουλέψουν με χαμηλά μεροκάματα αλλοδαποί πλησιάζουν τα τρία εκατομμύρια, δηλαδή αποτελούν κιόλας το ένα τέταρτο του πληθυσμού της χώρας. Γιατί να ανησυχήσουν; Όσο πιο πολλοί είναι, τόσο περισσότερο εκείνοι θα ωφελούνται.
Σημασία για τον μέσο Έλληνα νεόπλουτο εργοδότη έχει πρωτίστως να κρατούνται χαμηλά τα μεροκάματα, “για να κινείται η οικονομία”. Τι κι αν η εξαθλίωση των λαθρομεταναστών δημιουργεί εντάσεις εκρηκτικών διαστάσεων αφού η χώρα μας δεν έχει, ούτε πρόκειται να έχει ποτέ την κατάλληλη υποδομή για μια τόσο μεγάλη εισβολή, ενώ συγχρόνως δημιουργούνται “μειονότητες” με το έτσι θέλω, με ανεπανόρθωτες συνέπειες για τη χώρα, αυτά για κείνους είναι ψιλά γράμματα και θα τα βρούμε μπροστά μας εμείς και τα παιδιά μας. Σημασία γι’ αυτούς έχει μόνο το σήμερα.
Πρέπει να είμαστε περήφανοι για την φιλοξενία μας. Με τόσους πολλούς νέους άνεργους και υποαπασχολούμενους, τους οποίους συστηματικά αποκαλούν τεμπέληδες, δίνουν εργασία σε τουλάχιστον δύο εκατομμύρια αλλοδαπούς, “επειδή ο Έλληνας δεν κάνει αυτές τις δουλειές”. Κουραφέξαλα. Και ποιος έκανε όλες αυτές τις δουλειές πριν εισάγουν τους δούλους τους;
Πάνω από όλα το κέρδος. Ντροπή τους…
Ο μέσος Έλληνας δεν πιστεύει πια στον Έλληνα. Στη τσέπη τους πιστεύουν, είτε το κάνουν από ανάγκη, είτε για γρήγορο πλουτισμό. Και οι πολιτικοί μας δεν πιστεύουν στον Έλληνα ούτε τον χρειάζονται. Και ψηφοφόρος θα γίνει ο λαθρομετανάστης. Εκατομμύρια νέοι ψηφοφόροι, οι πρόθυμοι πολίτες του κόσμου.
Μέχρι τότε, οι πολιτικοί μας θα απασχολούνται μονάχα με τρόπους να καταπολεμήσουν τον “ρατσισμό” και την “ξενοφοβία”, επειδή δεν είναι τάχα οι ίδιοι ρατσιστές που έχουν στήσει το ελλαδικό δουλεμπόριο, και δεν φταίνε εκείνοι που άφησαν και συνεχίζουν να επιτρέπουν σε εκατομμύρια αγνώστους να κυκλοφορούν ελεύθερα στην χώρα μας, αλλά φταίμε εμείς, όσοι από μας τολμάμε να επισημαίνουμε πως είναι απάνθρωπο, παράλογο και καταστροφικό.

Και πως αλλιώς θα μπορούσαν (εκτός των άνω των 550 χιλιάδων νομιμοποιημένων ή ελληνοποιημένων αλλοδαπών) να κυκλοφορούν τουλάχιστον άλλα δύο εκατομμύρια λαθρομετανάστες χωρίς οι αρχές να γνωρίζουν ποιοι είναι, και τι κάνουν σ’ αυτή τη χώρα την ίδια στιγμή που οι περισσότεροι βρίσκουν εργασία;
Μόνο με μια αστυνομία για την οποία, όλες οι διεφθαρμένες και ανθελληνικές πολιτικές ηγεσίες των τελευταίων ετών, έχουν κάνει ό,τι περνάει από το χέρι τους για να γίνει πιο αναποτελεσματική από ποτέ.
Αυτά είναι τα έργα τους, συνοδευμένα με τις “αντιρατσιστικές” καραμέλες για να σωπαίνουν εκκωφαντικά όλοι: και οι ένοχοι και οι αθώοι, με τον διαρκή εκφοβισμό του στίγματος του “ρατσιστή”.
Σε ποια άλλη χώρα του κόσμου (ανάλογη με την Ελλάδα) έχει γίνει κάτι τέτοιο;
Πόση απάθεια μπορεί να αντέξει ο άνθρωπος πριν αρχίσει να αποσυντίθεται;

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: