Home

“Πολυπολιτισμική εκπαίδευση”

February 2, 2010

Σχετικά με την “πολυπολιτισμική” εκπαίδευση και την “απλή συνύπαρξη διαφόρων εθνικών κοινοτήτων στα πλαίσια της Ελληνικής επικράτειας”:
Όλα αυτά ακούγονται ωραία στην πράξη, όταν οι αλλοεθνείς “μειοψηφίες” που θα δημιουργούνται δεν θα προέρχονται από “μη φιλικά” ας το πούμε γειτονικά κράτη.
Μια εθνική κοινότητα (ethnic community) μιας πολυπολιτισμικής χώρας στην άλλη άκρη του Ατλαντικού για παράδειγμα, δεν πρόκειται ποτέ να απαιτήσει διχοτόμηση από εκείνο το κράτος που φιλοξενείται. Στην Ελλάδα, με τη ανθελληνική σαν κυρίαρχη στάση του κράτους και επίσημα πια με την νέα κυβέρνηση, έχουμε το εξής παράδοξο:
Έχουμε το ίδιο το κράτος να μιλά για ενσωμάτωση και ιθαγένεια, επειδή τα παιδιά των μεταναστών “συμμετέχουν στην ελληνική παιδεία”.
Το κράτος δηλαδή εμφανίζεται να καθησυχάζει (και να παραπλανά) τους πολίτες, όσους έχουν την ικανότητα να ανησυχήσουν, λέγοντάς τους πως πολιτογραφεί “νέους Έλληνες”.
Συγχρόνως όμως, το ίδιο αυτό κράτος, αργά ή γρήγορα, εξαρτάται πως το βλέπει κανείς, εξαφανίζει κάθε ελληνικότητα από την εκπαίδευση στα ελληνικά σχολεία.
Δεν ξέρω αν μπορεί να μιλά κανείς λοιπόν για πολιτισμική “διάλυση” του μετανάστη, αφού η εκπαίδευση (και όχι παιδεία) δεν θα είναι εθνοκεντρική.
Άσχετα λοιπόν με τη βούληση όσων αναφέρεις, δηλαδή των επάρατων “ελληκεντρικών”, άσχετα με τη δική μου ή τη δική σου βούληση, η εξουσία ουσιαστικά ομογενοποιεί τον “πληθυσμό” στην Ελλάδα.
Η πολιτογράφησή τους θα φέρει σταδιακά στη επιφάνεια τον δικό τους εθνικισμό, ο οποίος θα είναι εμφανέστερος μετά την τρίτη γενιά και θα μπορεί να αναπτυχθεί, αφού η πολιτική της αποδόμησης θα προβλέπει την εκπαίδευση των μεταναστών στα δικά τους ήθη έθιμα γλώσσα πολιτισμό και Ιστορία σε δικά τους ή ακόμα και σε δημόσια σχολεία, ενώ στο δημόσιο σχολείο αυτό το δικαίωμα θα έχει αφαιρεθεί από τα ελληνόπουλα, για να μην προσβάλλει τα παιδιά των μεταναστών.
Αυτός ο εθνικισμός των “άλλων” που είναι προστατεύομενος κάτω από την ομπρέλα του “αντιρατσισμού”, είναι ακίνδυνος στην υπεραντλαντική δύση ή ακόμα και στην δυτική Ευρώπη. Στην Ελλάδα απλά θα σημάνει το τέλος της όχι μόνο σαν ένα έθνος-κράτος, αλλά και σαν ΕΝΑ κράτος, αφού θα διαμελίζεται κατά βούληση από τους μελλοντικούς πλανητάρχες.
Στην καλύτερη περίπτωση, και αφού έχει αλλάξει ριζικά η πληθυσμιακή σύνθεση της Ευρώπης, και σε ένα φανταστικό σενάριο όπου οι πλανητάρχες θα αποκτήσουν σεβασμό για την ανθρώπινη ζωή και την ειρηνική συμβίωση των λαών και δεν θα δημιουργούν πολέμους, το πολυπολιτισμικό μοντέλο, (αφού δεν γίνεται να είναι εθνικό, θα είναι πολυπολιτισμικό, δεν υπάρχει κάτι ενδιάμεσο.) θα είναι ένας παράγοντας -αν όχι ο κυριότερος- πολιτισμικού μαρασμού, αφού η κουλτούρα και ο πολιτισμός, ανθούν όταν έχουν απήχηση σε μια ομάδα όταν δεν υπάρχουν περιορισμοί. Με τους περιορισμούς της φασιστικής multicultural κοινωνίας η πολιτισμική διάλυση που λες, είναι από μόνη της έμφυτη. Δηλαδή η πολιτιστική οντότητα του μετανάστη αλλά και του Έλληνα, εκφυλίζεται και παραμένει μία κενή τελετουργική πράξη αφού περιορίζεται μόνο στα όρια της εθνικής αυτής ομάδας.
Με απλά λόγια: κάνε εσύ τα δικά σου στη γωνιά σου αλλά μην με ενοχλείς και μην τα διδάσκεις και τα αναπτύσεις στα σχολεία και στα πανεπιστήμια.
Θέλεις ελληνισμό με το κουτάλι; Στον ελεύθερο χρόνο σου.
Αυτό ισοδυναμεί με μια σειρά από ανεπίσημα κρυφά σχολειά, μια συλλογή από αυτιστικές εθνικές κοινότητες, που η ανάγκη να ξεχωρίζει η μία από την άλλη δεν εξαφανίζεται αλλά ενδυναμώνεται φυσικά ή ανταγωνιστικά ανάλογα με τις γεωπολιτικές επιδιώξεις των ισχυρών, και σαν πολιτισμός απλά εκφυλίζεται σε ανούσια αναπαραγωγή, χωρίς ελπίδα μιας αναγέννησης.
Έτσι. και στις πιο ευνοϊκές συνθήκες αυτό που θα απαιτείται από το εθνοκτόνο κράτος θα είναι μια πολιτιστική “αυτοσυγκράτηση”, μια έννοια φανερά καταπιεστική για όλες τις εθνικές κοινότητες.
Μόνο με πολύ αργές διαδικασίες και μόνο με παρόμοιους πολιτισμούς υπάρχει η ελπίδα να αποφευχθεί η μελλοντική νέκρωση μιας κοινωνίας που μόνο κατ’ εφημισμό θα υφίσταται σαν “πολιτισμός” αφού τα σημαντικά πολιτιστικά στοιχεία θα παραμερίζονται ή θα μετατρέπονται σε κενά γράμματα προς όφελος της συνύπαρξης. Αυτό σε συνδυασμό με την επικράτηση του καταναλωτισμού και της υποκουλτούρας σαν το κυρίαρχο πολιτιστικό αντικατάστατο, θα καταδικάσουν όλες τις επόμενες γενιές σε ψυχικό μαρασμό και στην μετατροπή του ανθρώπου σε απρόσωπη μονάδα.
Στην παρούσα συγκυρία δεν μιλάμε για αργές και ανθρώπινες διαδικασίες, μιλάμε για εκρητικά απότομες αλλαγές που εξασφαλίστηκαν από την μεθοδευμένη απραξία κυβερνήσεων των τελευταίων δεκαετιών που ούτε σαν παρατηρητές της κατάστασης δεν μπορούν να χαρακτηριστούν, πόσο μάλλον διαχειριστές της.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: