Home

Η κατάργηση της 25ης Μαρτίου, η 16η Μαρτίου και το νέο μέτρο της εγωπάθειας και του αυτοθαυμασμού

March 21, 2010

Πανηγυρισμοί για την υπογραφή (ακόμα μιας) καταδίκης της Ελλάδας και μάλιστα μη αναστρέψιμης, αμετάκλητης, όπως μας ανακοινώνει μέσα στη ζάλη της “επιτυχίας” της η πλειοψηφική “δημοκρατία” της εξουσίας των ολιγομελών ΜΚΟ και των ορκισμένων ανθελλήνων της κυβέρνησης.
Αγνοώντας και απαξιώνοντας τις θελήσεις του ελληνικού λαού και με πρόσχημα “τα παιδιά”, αποφασίζουν και διατάζουν πως θα κάνουν τους πάντες “Έλληνες”.
Θα κάνουν “Έλληνες” “τα παιδιά”, που φιλοξενούνταν καθημερινά στα κανάλια και που ήταν φυσικά κατά προτίμηση αφρικανικής καταγωγής, για μέγιστη αποτελεσματικότητα στην πλύση εγκεφάλου, έτσι ώστε η αλβανική “μειονότητα” που μας ετοιμάζουν για τις επερχόμενες “ιστορικές στιγμές” της Ελλάδας να περάσει απαρατήρητη.
Θέλουν και ελπίζουν να κάνουν “Έλληνες” και τους εκατοντάδες χιλιάδες, τα εκατομμύρια λαθρομετανάστες του είδους “σου αρέσει – δεν σου αρέσει εγώ θα έρθω στην Ελλάδα” και τους συγγενείς τους, που με την πολιτική “επανένωσης” των οικογενειών σε συνδυασμό με την κατάργηση της γνωστής μας έννοιας του ασύλου θα εισέρχονται όλοι, χωρίς κανένα διαχωρισμό, χωρίς κανένα όριο, χωρίς κανένα τέλος.
Η κυρία σύμβουλος, και μέσα από την θέση της στο υπουργείο πασχίζει και προωθεί αποφάσεις για την απόδοση ασύλου στους πάντες και την νομιμοποίηση των πάντων, όπως άλλωστε έχει δηλώσει επανειλημμένως, και σαν ένα πειραματικό μέτρο “επίλυσης” του μεταναστευτικού (!). Βλέπε (1), δηλώσεις Αλ Σάλεχ.
Ξεκάθαρα πράγματα, και σύντομα θα τρίβουμε τα μάτια μας. Γιατί καλύτερα τα πράγματα δεν πρόκειται να γίνουν. Μόνο χειρότερα.
Για το μέγεθος της αλαζονείας της εγωπαθούς αυτής “ακτιβιστικής” προσωπικότητας, που εξισώνει τον “ακτιβισμό” με τον γνωστό μας από τους αριστεριστές ιδιόμορφο φασισμό του “θα σου δείξω εγώ οπισθοδρομικέ και ξεπερασμένε Έλληνα”, βλέπε το (4)
Τώρα, όλοι θα “τακτοποιηθούν“: (2),(3) δηλώσεις Χριστόπουλου, Τζάκρη.
Γι αυτό και η τόση βιασύνη να ψηφιστεί το νομοσχέδιο, γιατί με το “αμετάκλητο” της ψήφισης του νομοσχεδίου στο χέρι, θα μπορούν τώρα να μας ανακοινώνουν σιγά σιγά ότι θα γίνουν οι πάντες “Έλληνες”, ή αλλιώς, θα δοθεί ευρωπαϊκό διαβατήριο στους πάντες, με δύο σφραγίδες κι ένα παράβολο.
Επειδή αυτό είναι που πραγματικά τους ενδιαφέρει και όχι να γίνουν “Έλληνες”, και γιατί αυτό ακριβώς θα γίνεται στην πραγματικότητα και θα θησαυρίσει πολύς κόσμος από αυτή τη δουλειά. Και μην περιμένει κανείς να διακοπούν τα “ρεύματα”. Για κάθε λαθρομετανάστη που θα φεύγει ξεκινώντας για Ευρώπη, άλλοι τρεις τουλάχιστον θα περιφέρονται προσπαθώντας να επιβιώσουν μέχρι να συμπληρώσουν τα πέντε χρονάκια. Αρκεί να εισπράττουν τα παράβολα και να εξασφαλίζουν νέους πελάτες με τα ρουσφέτια τους, γιατί από μας τι να πάρουν πια. Τα έχουν πάρει όλα.
Γι αυτό και μας προκύπτει ο χαιρέκακος κομπασμός ότι (sic): “ο κώδικας ιθαγένειας, παρά τα όσα υπόσχεται στους ψηφοφόρους του ο πρόεδρος της ΝΔ, δεν μπορεί πλέον να επιστρέψει στην πρότερη μορφή του“.

Για το καλό μας γίνονται όλα αυτά. Για να μας αφελληνίσουν και να μας “εκπολιτίσουν” με το έτσι θέλω, γιατί η “πρόοδος” στην Ελλάδα περνάει μόνο μέσα από το νταηλίκι του αλλοδαπού, είτε αυτός είναι Γερμανός, είτε Αμερικάνος, Ρώσος είτε τριτοκοσμικός, είτε απλά ανθέλληνας.

Καταχωρείται για μελλοντική αξιολόγηση αφού “ο νόμος αυτός αποτελεί ένα ιστορικό βήμα που θα αποτιμηθεί ιστορικά“.
Και θα αποτιμηθεί ιστορικά, αυτό είναι σίγουρο.
Τι να πρωτοαποτιμήσει κανείς.
Την συμφωνία Τζεμ – Παπανδρέου για τα σχολικά βιβλία, τον “συνωστισμό”, το CDRSEE που στηρίχτηκε φανατισμένα από όλο το “προοδευτικό” κατεστημένο, την τουρκολαγνεία και τους μπακλαβάδες με την μοιρασιά του Αιγαίου σε σαπουνόπερα, τα “Ουράνια Τόξα” των Σκοπιανών και οι φίλοι τους που τυγχάνουν σύμβουλοι του Παπανδρέου;
Το Δουβλίνο 2 του ΠΑΣΟΚ που “ατυχώς” εγκλώβισε ενάμισι εκατομμύριο λαθρομετανάστες από την Ασία και την Αφρική, χώρια από άλλους τόσους του Ανατολικού μπλοκ, και που αυτό το “λαθάκι” το αντιλήφθηκε η εξουσία μόλις πριν από λίγους μήνες και “θα το φροντίσει” αφού πρώτα (ούπς) γέμισε την Ελλάδα με λαθρομετανάστες που δεν ξέρει πως να τους φροντίσει;
Το “σκισμένο Κοράνι” και τους “οργισμένους” μουσουλμάνους;
Τους χουλιγκάνους νταήδες κουκουλοφόρους και τις “αντιρατσιστικές” οργανώσεις χέρι-χέρι με την αδυσώπητη πολυπολιτισμική προπαγάνδα των “ανθρωπιστικών” καναλιών και φυλλάδων των νταβατζήδων, όλοι μαζί να ωρύονται για το “αυγό του φιδιού” των 20 (!) ατόμων και για την κατακόρυφη (!) άνοδο του ναζισμού στην Ελλάδα όσο και για την ύπαρξη του κακού “εθνικιστή” μπαμπούλα του συστημικού ΛΑΟΣ;
Όλοι τους έδωσαν το “ιστορικό” παρών στην πληγωμένη Ελληνική Δημοκρατία και επιτέλους το έργο τους απέδωσε καρπούς.
Τώρα και με το νομοσχέδιο “τακτοποιημένο” ήρθε η σειρά της “δημοκρατικής” Ευρωπαϊκής Ένωσης και της συμμορίας των Τραπεζών της Νέας Τάξης να μας δείξει πόσο εύκολα μια χώρα μεταβάλλεται αυτομάτως σε τριτοκοσμική και ως εκ τούτου χρειάζεται κυρίως τριτοκοσμικούς απελπισμένους και στο χέρι μας είναι να ακολουθήσουμε κι εμείς τον δικό τους τρόπο ζωής και να τους ανταγωνιστούμε στην υποτίμηση της εργασίας μας για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε.
Αυτή είναι η εντελώς “τυχαία” εξέλιξη που έφερε την Ελλάδα σε αυτή την “οικονομική κατάσταση” με την σατανική “σύμπτωση” και “ιστορική συγκυρία” να έχει κιόλας “νομιμοποιήσει” (Μάρτιος 2010) στις αγκάλες της τους πρόθυμους δούλους, έτοιμους να μας αντικαταστήσουν σαν τα νέα, βελτιωμένα και πιο πρόθυμα γκαρσόνια της Ευρώπης.
Εμείς τώρα υποτίθεται πως πρέπει θα σιωπήσουμε, να σκύψουμε το κεφάλι, να δείξουμε τον προοδευτικότητά μας και να επιδοτήσουμε με το ίδιο μας το αίμα την “σωτηρία” των φτωχών όλου του κόσμου, περιμένοντας με περηφάνια την Ιστορία να απονέμει τις δάφνες της σε αυτούς τους τυχάρπαστους “φιλάνθρωπους” που πατώντας στον σβέρκο μας κατάφεραν στις 10-16 Μαρτίου του 2010, μετά από διακόσια χρόνια και επίσημα πλέον κατάργησαν την Ελληνική Δημοκρατία;
Οι εκλογές έρχονται. Και το “μη αναστρέψιμο” της πορείας του χρόνου θα σας καταστήσει αργά ή γρήγορα μια ακόμη μαύρη σελίδα στην Ιστορία αυτής της χώρας.
Μέχρι τότε, τα θερμά μου συγχαρητήρια για την επιτυχία σας…


Δηλώσεις:

(1)
Αφροδίτη Αλ Σάλεχ, Ειδική Σύμβουλος του Υφυπουργού Προστασίας του Πολίτη σε ζητήματα μετανάστευσης:
«Τι πρέπει να γίνει; Πρέπει να γίνει απλά κάτι και να σταματήσουν τα Μ.Μ.Ε. να υπερβάλλουν και να μεταδίδουν ψευδείς ειδήσεις, θα πρέπει η κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ να σταματήσει να σέρνεται πίσω από τον Καρατζαφέρη και θα πρέπει να δούμε την πραγματική διάσταση του προβλήματος, η οποία δεν είναι και τόσο μεγάλη. Η παγκοσμιοποίηση υπήρχε και παλιότερα. Όπως εμείς κάποτε πήγαμε στο εξωτερικό, έτσι και κάποιοι άλλοι ήρθαν εδώ. Οι «κορώνες» είναι το πρόβλημα, η ξενοφοβία και όλη η ρητορική του φόβου.»
«Η ύπαρξη των μεταναστών χωρίς χαρτιά είναι πταίσμα μπροστά σε όσα έχουν κάνει αυτοί οι άνθρωποι που χτυπάνε και προπηλακίζουν όσους βρουν εκεί. Όλοι τους φοβούνται, όλα τα κόμματα γιατί έχουν 20 ψήφους
«Δεν υπάρχουν καταγραφές, δεν θα κάνουμε τώρα εδώ μπακάλικες δουλειές, στην καλύτερη περίπτωση μπορούμε να ξέρουμε πόσοι έρχονται. Δεν ξέρουμε όμως πόσοι παραμένουν εδώ, γιατί οι περισσότεροι φεύγουνε. Υπολογίζουμε ότι πρέπει να είναι γύρω στις 60-70 χιλιάδες το χρόνο. Δεν μένουν αυτοί οι άνθρωποι εδώ όμως. Οι περισσότεροι από αυτούς φεύγουν μόνοι τους.»
«Δεν υπάρχει μετανάστευση στην Ελλάδα, γι’ αυτό δημιουργούνται προβλήματα με το άσυλο. Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να μπει κάποιος στη χώρα νόμιμα, οπότε έρχεται με την βάρκα ή από τον Έβρο και στη συνέχεια δεν έχει παρά να ζητήσει άσυλο επειδή δεν υπάρχει κανένας άλλος τρόπος να νομιμοποιηθεί.»
«Όταν λέμε άσυλο δεν εννοούμε μόνο το καθεστώς του πολιτικού πρόσφυγα, εννοούμε και άλλα συμπληρωματικά καθεστώτα όπως είναι η ανθρωπιστική βοήθεια και το επικουρικό καθεστώς, το οποίο είναι για άλλες περιπτώσεις παρεμφερείς.»
«Οι περισσότεροι δεν είναι απελάσιμοι
«Έχει ήδη ξεκινήσει η επιτροπή εμπειρογνωμόνων που δουλεύει για το άσυλο, δηλαδή για τη σύσταση μιας αυτόνομης υπηρεσίας ασύλου, εντός μεν του υπουργείου, αλλά θα είναι μια πολιτική υπηρεσία. Σύντομα θα αλλάξει το Προεδρικό Διάταγμα το οποίο ήταν καταστροφικό για αυτή τη διαδικασία.»
«Αυτό είναι απόλυτα άμεσο, γιατί αν λέμε ότι μέσα σε δύο τρεις μήνες θα ξεκινήσει η διαδικασία εξορθολογισμού του ασύλου, δηλαδή όσοι χρίζουν ανθρωπιστικής βοήθειας να την λαμβάνουν, ε αυτό είναι επαναστατικό.»
«Το είδαμε το μοντέλο το άλλο, το είδαμε το μοντέλο που τους κρεμάμε ανάποδα και πάλι οι ροές είναι εξαιρετικά υψηλές. Ε, ας δούμε και το εναλλακτικό μοντέλο»
«Μην λέμε λαθρομετανάστες, να λέμε μη νόμιμα εισερχόμενους μετανάστες.»

(2)
Δημήτρης Χριστόπουλος, πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου:
«Ορθά γίνεται μια κριτική κατά την άποψή μου, στη νομοθετική πρωτοβουλία, από το ότι δεν συνοδεύεται από μια άμεση πρωτοβουλία για την τακτοποίηση και την επαναφορά στην νομιμότητα των ανθρώπων που έχουνε μεταφέρει το κέντρο των βιοτικών τους σχέσεων στην Ελλάδα, εδώ και δέκα, και δεκαπέντε χρόνια, δεν έχουν καταφέρει να υπαχθούνε στις νομιμοποιήσεις, ή οι νομιμοποιήσεις αυτές λόγω του χαρακτήρα τους, τους “ξεβράσαν” και ως εκ τούτου πρέπει άμεσα η κυβέρνηση να προβεί σε μια ρύθμιση που θα διορθώνει αυτή την κατάσταση, επαναφέροντας στην νομιμότητα τους ανθρώπους αυτούς…»
«Λοιπόν, ο φόβος είναι αβάσιμος στον βαθμό που δεν υπάρχει διάταξη που να προβλέπει κτίση της ιθαγένειας από παρανόμους. Είναι σαφές. Και αν θέλετε, η λογική σειρά δεν είναι παράνομος – ιθαγένεια, η λογική σειρά είναι παράνομος – νομιμοποίηση – ιθαγένεια. Άρα μην κινδυνολογούμε.»

(3)
Θεοδώρα Τζάκρη, Υφυπουργός Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης:
«Ο αριθμός των ισχυρών αδειών διαμονής ανέρχεται σε 532.360. Σε αυτούς πρέπει, βέβαια, να προστεθεί και ένας σημαντικός αριθμός που αφορά τις άδειες υπό έκδοση και ανανέωση. Για τον αριθμό των παράνομων δεν υπάρχει σαφής εικόνα, όχι λόγω της δυσκολίας καταγραφής τους κατά την είσοδο όσο λόγω της αδυναμίας ελέγχου των εκροών. Διάφορα αξιόπιστα Think Tanks τον εκτιμούν γύρω στις 250.000. »
« Αυτά είναι μερικά παραδείγματα από τα οφέλη των μεταναστών στην ελληνική κοινωνία. Αυτά τα οφέλη θα τα διαφυλάξουμε και θα τα πολλαπλασιάσουμε.»

(4)
Κι όμως, έγινε

Αφροδίτη Αλ Σάλεχ

Athens Voice, τεύχος 294 (18/03/2010)

Τη 16η Μαρτίου ολοκληρώθηκε η ψήφιση του σχεδίου νόμου: «Σύγχρονες διατάξεις για την ελληνική ιθαγένεια και την πολιτική συμμετοχή ομογενών και νομίμως διαμενόντων μεταναστών και άλλες ρυθμίσεις». Η ψήφιση του νομοσχεδίου, αδιαμφισβήτητα, συνιστά ιστορική στιγμή για την Ελλάδα. Επιτέλους, η έννοια του πολιτικού φιλελευθερισμού, που σκάλωσε κάπου στο 1952 με το Ν. 2151 για την κατοχύρωση των πολιτικών δικαιωμάτων των γυναικών, εξελίσσεται, καθώς ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού της χώρας μας, τα παιδιά των μεταναστών, θα σταματήσουν να αντιμετωπίζονται ως παρίες και θα αποκτήσουν το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια, το δικαίωμα στο όνειρο, το δικαίωμα στο δικαίωμα, που επί σειρά ετών τους το στερούμε. Και μαζί μ’ αυτά θα νιώσουμε κι εμείς, για λίγο, εθνικά υπερήφανοι. Επιτέλους κάτι σημαντικό γεννάται εν Ελλάδι, μια χαραμάδα ανοίγει, από όπου μπορεί να εισχωρήσει μια αχτίδα φωτός.

Για να φτάσουμε, βέβαια, στο σημείο αυτό προηγήθηκε ένας πενταετής αγώνας από ανθρώπους που τόλμησαν να πιστέψουν – τότε όμως κανείς δεν τους πίστευε. Και για να αποδώσουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, οι πρώτοι που διεκδίκησαν ηχηρά και μαζικά το δικαίωμα στην ιθαγένεια για τα παιδιά των μεταναστών ήταν η καμπάνια «Όχι ρατσισμός από την κούνια», το 2005, με πρωτεργάτες τη Σόνια Μητραλιά και τη Λορέτα Μακόλεϊ, αλλά και πολλούς άλλους, γνωστούς τε και αγνώστους.

Με το ψηφισθέν νομοσχέδιο, τα παιδιά των μεταναστών που έχουν γεννηθεί ή έχουν φοιτήσει σε έξι τάξεις του σχολείου και ζουν στην Ελλάδα, από γονείς που διαμένουν μόνιμα και νόμιμα επί τουλάχιστον πέντε συναπτά έτη, αποκτούν το δικαίωμα στην ελληνική ιθαγένεια. Δηλαδή, με το νόμο αυτό για πρώτη φορά «συντίθεται το δίκαιο του αίματος με το δίκαιο του εδάφους και στην πραγματικότητα παράγεται ένας νέος κώδικας, μία νέα αντίληψη στον κώδικα ελληνικής ιθαγένειας, που οδηγεί τα πράγματα στην ενσυνείδητη επιλογή του υποψηφίου για να αποκτήσει την ιδιότητα του Έλληνα πολίτη», όπως το αποτύπωσε εύστοχα ο υπουργός Εσωτερικών κατά τη συζήτηση στη Βουλή. Και το σημαντικό είναι ότι ο κώδικας ιθαγενείας, παρά τα όσα υπόσχεται στους ψηφοφόρους του ο πρόεδρος της ΝΔ, δεν μπορεί πλέον να επιστρέψει στην πρότερη μορφή του, καθώς μετά τη ψήφιση του νομοσχεδίου παράγονται έννομες συνέπειες από το Σύνταγμα που δεν μπορούν να καταργηθούν. Η λαϊκή κυριαρχία είναι ανοιχτή ρήτρα. Μπορεί να διευρυνθεί, αλλά όχι να συρρικνωθεί. Συνεπώς ο νόμος αυτός μόνο καλύτερος μπορεί να γίνει, κάτι που προφανώς και αναμένουμε, διότι εξαιτίας της πίεσης και της οχλαγωγίας των τελευταίων μηνών υπολείπεται κατά πολύ από την πρώτη σύλληψή του. Χαρακτηριστικό δε παράδειγμα της πίεσης ήταν, μεταξύ άλλων, το email που αποστέλλονταν: «Βουλευτή, η υπερψήφιση νομοσχεδίου είναι πράξη εσχάτης προδοσίας κατά της ελληνικής κοινωνίας, της οποίας η ποινή είναι ο θάνατος. Αν συντελέσεις στην πράξη αυτή θα εκτελεστείς. Αργά ή γρήγορα, όπου κι αν καταφύγεις»!

Στο ίδιο δε πνεύμα κινήθηκε και η συζήτηση στη Βουλή, κατά τη διάρκεια της οποίας έγιναν πολλά απίστευτα, που δεν μας καθιστούν διόλου εθνικά υπερήφανους. Τι να πρωτο-μνημονεύσουμε; «Εθνοκτόνο νομοσχέδιο» να το αποκαλεί ωρυόμενος ο βουλευτής του ΛΑΟΣ (ο τόνος στο Α, παρακαλώ, γιατί έτσι μας αρέσει) κ. Χρυσανθακόπουλος, χαρακτηρίζοντας το γνωστό δημοσιογράφο των «ΝΕΩΝ» κ. Καπλάνι «αρχηγό κόμματος των Αλβανών», ενώ ο κ. Βελόπουλος να τρομοκρατεί το ακροατήριο υποστηρίζοντας ότι όλοι αυτοί οι μετανάστες «ξέρετε τι κάνουν στα εξάχρονα κοριτσάκια; Κόβουν τη κλειτορίδα τους» και ο κ. Γεωργιάδης να σπάζει τις φωνητικές του χορδές στην προσπάθειά του να πείσει ότι οι πρόσφυγες της Μικράς Ασίας και του Πόντου δεν έχουν καμία σχέση με τους Αφγανούς πρόσφυγες και ότι τους πρώτους τους υποδεχθήκαμε με ανοιχτές αγκάλες – ευτυχώς δεν είμαστε όλοι αγράμματοι μήτε η μνήμη των παππούδων μας ήταν επιλεκτική κι έτσι καλά γνωρίζουμε ποια τύχη επιφύλαξε το ελληνικό κράτος στους πρόσφυγες του ’22. Ενώ έξω από τη Βουλή μια ομάδα 200 περίπου διαδηλωτών κραδαίνοντας την ελληνική σημαία έρριπτε προς το αυτοκίνητο του κ. Πάγκαλου διάφορα αντικείμενα κραυγάζοντας «προδότες, πουλημένοι». Κι όλα αυτά ενόσω ο πρόεδρος της Βουλής ανακοίνωνε στο Σώμα ότι «τη συνεδρίαση παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία της Βουλής μαθητές και μαθήτριες από το Γυμνάσιο Σταυρακίου Ιωαννίνων» – κι ύστερα αναρωτιόμαστε για ποιο λόγο τα δεκαπεντάχρονα σπάνε βιτρίνες ή καίνε σπίτια Μπαγκλαντεζιανών.

Πέρα όμως από τις ασχημοσύνες, η αλήθεια είναι πως τα δύο προοδευτικά κόμματα επέδειξαν μια πρωτοφανή σοβαρότητα και συνέπεια ως προς την ιστορικότητα της στιγμής. Και αυτό δεν ήταν διόλου αυτονόητο. Αφενός η απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ δεν ελήφθη αβασάνιστα, όχι βέβαια διότι τάσσονταν κατά αυτού, αλλά γιατί το εκτίμησαν ως δειλό και άδικο (δικαίως, θα έλεγα). Παρόλα αυτά έδωσαν τη μάχη στην πρώτη γραμμή και την κέρδισαν. «Έχουμε σημαντικές διαφωνίες με το νομοσχέδιο και το γνωρίζει το Υπουργείο. Όμως ψηφίζουμε το σχέδιο νόμου επί της αρχής, γιατί θεωρούμε ότι είναι ένα πρώτο βήμα, είναι ένας βηματισμός, ο οποίος έπρεπε να έχει γίνει εδώ και καιρό» τόνιζε ο κ. Φ. Κουβέλης.

Αφετέρου, και για την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ δεν ήταν εύκολη η υπεράσπιση του νομοσχεδίου, ύστερα μάλιστα από το εντυπωσιακό ψήφισμα της Νομαρχιακής του ΠΑΣΟΚ Θεσσαλονίκης, που ζητούσε την αντικατάστασή του με άλλο που θα έθετε μεταξύ άλλων κριτηρίων για την απόδοση της ιθαγένειας την «έμπρακτη απόδειξη φιλοπατρίας για την Ελλάδα» και αιτούνταν «η ιθαγένεια να απονέμεται σε αλλογενείς αλλοδαπούς με φειδώ και κατ’ εξαίρεση, δεν θα πρέπει να οδηγεί σε αλλοίωση του χαρακτήρα του Έθνους-Κράτους, ούτε να δύναται να δημιουργήσει στο μέλλον έγερση μειονοτικών ζητημάτων, ιδιαίτερα από όμορες ή ισλαμικές χώρες» (!) Βέβαια η απάντηση προς τη Ν.Ε. ήρθε διά στόματος Πάγκαλου υπό μορφή δελτίου τύπου του ΠΑΣΟΚ: «Οι άνθρωποι αυτοί που ομοφώνως αποφάσισαν, είναι εντελώς ηλίθιοι, δεν έπρεπε να κινούνται στην κοινωνία ελεύθεροι, θα έπρεπε να είναι σε κάποιο άσυλο» με το γνωστό πληθωρικό του τρόπο.

Για να μιλήσουμε όμως λίγο σοβαρά, πράγματι ένας σημαντικός αριθμός συμπολιτών μας ενίσταται βιαίως (αυθορμήτως ή υποκινούμενοι) κι ένας ακόμα μεγαλύτερος επιφυλάσσεται κι ανησυχεί σιωπηλώς. Όμως το ερώτημα που τίθεται είναι το εξής ένα: Μπορούμε να οραματιστούμε μια κοινωνία συνοχής καταδικάζοντας ένα μέρος των συμπολιτών μας στο περιθώριο; Η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι αρνητική. Όχι.

Ο νόμος αυτός αποτελεί ένα ιστορικό βήμα που θα αποτιμηθεί ιστορικά. Δεν θα πρέπει όμως να τον εγκαταλείψουμε στην τύχη του και να επαναπαυτούμε στα δίκαιά μας καταγγέλλοντας απλώς τον διπλανό μας. Ορθώς τονίζει ο κ. Δρίτσας: «Οι φοβίες, οι ξενοφοβίες, η επιφύλαξη απέναντι σε οτιδήποτε ξένο είναι μέσα στην ανθρώπινη φύση, μέχρις ότου εξοικειωθεί με τις πραγματικότητες που έχει γύρω του». Αυτή η εξοικείωση όμως δεν θα γίνει μήτε διά μαγείας μήτε διά νόμου και σίγουρα μήτε διά ροπάλου. Χρειάζεται προσπάθεια από όλους μας. Χρειάζονται πολιτικές πρωτοβουλίες. Χρειάζονται πρωτοβουλίες της κοινωνίας των πολιτών. Και οπωσδήποτε δεν χρειάζεται κανενός είδους εφησυχασμός. Πρόκειται για ένα στοίχημα που δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε. Και το στοίχημα θα χαθεί εάν επιτρέψουμε να υπάρξουν στην Ελλάδα δύο κατηγορίες Ελλήνων. Γιατί στην περίπτωση αυτή οδηγούμαστε στον εκφασισμό της κοινωνίας, που όταν αυτός ολοκληρωθεί θα είναι τραχύς, αιματηρός, μη ανταστρέψιμος και οπωσδήποτε καθολικός – είναι σαφές ότι δεν υφίσταται επιλεκτικός φασισμός. Συνεπώς, όσο είναι καιρός πρέπει να τον εμποδίσουμε επιστρατεύοντας την κριτική σκέψη και τη λογική μας. Το προοδευτικό κομμάτι της πολιτείας αλλά και της κοινωνίας οφείλει να εμπλακεί ενεργά, ως μονάδες, ως συλλογικότητες, ως θεσμικοί φορείς – τα σχολεία, τα πανεπιστήμια, οι τοπικές οργανώσεις, η τοπική αυτοδιοίκηση και οπωσδήποτε τα ΜΜΕ.

Ο υπουργός Εσωτερικών τόνισε ότι το νομοσχέδιο είναι «ένα ιστορικό βήμα απόλυτης εμπιστοσύνης στην ελληνική παιδεία και στον ελληνικό πολιτισμό». Ορθώς. Δεν θα πρέπει όμως η φράση αυτή να αποτελέσει ευχολόγιο, όπως όλα τα άλλα. Η πρωτοβουλία της ΟΛΜΕ να προτείνει στο Υπουργείο Παιδείας τη διοργάνωση αντιρατσιστικών εκδηλώσεων σε δύο διδακτικές ώρες σε όλα τα σχολεία στις 19 Μαρτίου, με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά του ρατσισμού (21 Μαρτίου), είναι ένα βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Όμως αυτό δεν θα πρέπει να γίνεται μόνο επετειακά, αλλά να ενταχθεί στο επίσημο εκπαιδευτικό σύστημα. Η ιθαγένεια δεν είναι πανάκεια. Δεν είναι το μαγικό ραβδάκι διά μέσου του οποίου επιλύονται όλα τα προβλήματα. Χρειάζεται κόπος και επαγρύπνηση. Αλλά αυτό που θα κερδίσουμε στο τέλος θα είναι ανεκτίμητο.

Θα κλείσω με απόσπασμα από την εισήγηση της κ. Σακοράφα: «Η ιστορία δεν είναι ποτέ στατική και τα πρόσωπα που είναι οι “άλλοι” αλλάζουν στη διάρκειά της. Κάποτε οι “άλλοι” ήταν οι πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία, οι γυναίκες, οι κουμμουνιστές, οι ομοφυλόφιλοι, τώρα οι κατεξοχήν “άλλοι” της ελληνικής κοινωνίας είναι οι μετανάστες. Και ο μεγαλύτερος κίνδυνος για μια κοινωνία είναι να φοβάται, καθώς ο φόβος είναι ο πλέον αποτελεσματικός τρόπος χειραγώγησής της».

Όμως οι μέρες αυτές είναι ημέρες γιορτής, κι όπως λέει κι ο φίλος μου ο Βασίλης, «από αύριο τα δύσκολα, για την ώρα μου αρκεί που βλέπω τα παιδιά αυτά επιτέλους να χαμογελούν».

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: