Home

Όχι στην ένδεια

October 9, 2010


Για να καταλάβουμε τις προθέσεις των ανθρώπων που μας έφεραν σε αυτή τη κατάσταση πρέπει να ακούσουμε με προσοχή τα λόγια των εντολοδόχων τους.
Η διαρκής επανάληψη της δήθεν ανάγκης για παγκόσμια διακυβέρνηση είναι μια ξεκάθαρη ένδειξη για τη συνέχεια του έργου.
Η εξαθλίωση του ελληνικού λαού, όχι όλων των Ελλήνων, αλλά μιας πολύ μεγάλης μερίδας του, αναμένεται να οδηγήσει σε κάποιου είδους εξέγερση.
Η εξέγερση, αν τυχόν δεν ξεκινήσει, γιατί ακόμα και αυτό είναι πιθανό, αφού η ελληνική κοινωνία έχει περάσει εδώ και δεκαετίες σε μια κωματώδη σχεδόν κατάσταση, αν δεν ξεκινήσει αυθόρμητα, θα ξεκινήσει με το ζόρι από τους γνωστούς άγνωστους και όσο αφορά τα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης θα είναι μια μεγάλη εξέγερση άσχετα αν θα διεξάγεται από μερικές μόνο εκατοντάδες εμπρηστές.
Στο τέλος αυτής της “εξέγερσης” εγχώριας ή και διεθνούς και με το πιθανό αιματοκύλισμα να ζητά μια δικαίωση, θα εμφανιστεί η λύση.
Η λύση αυτή θα είναι η παγκόσμια κεντρική τράπεζα και η παγκόσμια διακυβέρνηση.
Στην διαδικασία της δραματοποίησης δεν είναι απαραίτητο να συμμετέχει σύσσωμος ο ελληνικός λαός.
Αρκεί να βγουν άφθονα πλάνα καταστροφής που μέσα από τις κάμερες θα εμφανίζονται σαν την μεγαλύτερη εξέγερση των τελευταίων δεκαετιών.
Η εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 είχε σαφέστατα βοηθηθεί από παρακρατικούς ή άλλους αγνώστου ταυτότητας “βοηθούς” εκτός των λαθρομεταναστών που βρήκαν την ευκαιρία και συμμετείχαν.
Αλλά και η ίδια η αιτία της εξέγερσης, (για πολλούς η αφορμή της), η δολοφονία του Γρηγορόπουλου δεν μοιάζει και τόσο αυθόρμητη και τυχαία. Η δολοφονία ενός νέου παιδιού με το συγκεκριμένο τρόπο που έγινε, μόνο μια μεγάλη εξέγερση θα είχε σαν αποτέλεσμα.
Το αν ενισχύθηκε ή όχι, ή το αν αφέθηκε επίτηδες να παραδοθεί η Αθήνα στις φλόγες για χάρη των παγκόσμιων μέσων ενημέρωσης είναι κάτι που ίσως μάθουμε πολλά χρόνια μετά.
Το εμφανές δίλημμα της τότε κυβέρνησης, “να τους αφήσουμε να τα κάψουν όλα ή να έχουμε και άλλα θύματα” ήταν ίσως ένα πραγματικό δίλημμα. Και δεν έχουμε καταλάβει ακόμα αν πράγματι είναι ταμπού η σύλληψη των δήθεν αντιεξουσιαστών ή απλά είναι προτιμότερα θύματα οι μαθητές γυμνασίου και οι συνταξιούχοι, οι απλοί απεργοί ή διαδηλωτές ή όσοι τύχει απλά να κρατούν μια ελληνική σημαία, ή όποιοι από τους παραπάνω εμφανίζονται ανυπεράσπιστοι και εύκαιροι για ξυλοκόπημα και σύλληψη.
Στο τέλος, η δραματικότητα της φωτιάς έστειλε τους απλούς πολίτες στα σπίτια τους και άφησε το πεδίο στους “επαγγελματίες” κάθε είδους και στους πλιατσικολόγους. Έτσι η αποτελεσματικότητα της μη επέμβασης που επέλεξαν οι αρχές τον Δεκέμβρη του 2008 ήταν αδιαμφισβήτητη. Αυτό που φάνηκε είναι η αναποτελεσματικότητα της τυφλής οργής, του όχλου και της τυφλής εκδίκησης έστω και αν πρωταρχικός στόχος ήταν μεγαλοκαταστήματα και τράπεζες, με αποτέλεσμα όμως να καούν και όλα τα υπόλοιπα. Η τυφλή οργή όμως θα μπορούσε ακριβώς να είναι και η επιδίωξη μιας τέτοιας ενέργειας, όπως η δολοφονία εν ψυχρώ ενός αθώου παιδιού. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να πιστέψει κανείς πως με αφορμή έναν διαπληκτισμό όπως αυτός που προηγήθηκε της δολοφονίας, ο αστυνομικός έβγαλε το περίστροφο και πυροβόλησε προσπαθώντας να σκοτώσει και μετά απλά περπάτησε πίσω στο περιπολικό σαν να μην συνέβη τίποτα.
Σε κάθε περίπτωση, το σύστημα έχει τους τρόπους να χρησιμοποιεί σχεδόν τα πάντα προς όφελός του.
Η εξέλιξη της δολοφονίας των τραπεζοϋπαλλήλων της Μαρφίν το αποδεικνύει για ακόμα μια φορά.
Στην περίπτωση της λεηλασίας και της εξαθλίωσης που επιχειρείται με το Δ.Ν.Τ. και την “βοήθεια” πακέτο (με τους υψηλούς τόκους) που μας “προσφέρει” η Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν μπορεί να μην παρατηρήσει κανείς την όλη μεθόδευση και να βγάλει κάποια συμπεράσματα. Η στόχευση της Ελλάδας αντί μιας άλλης Ευρωπαϊκής χώρας δεν μπορεί παρά να σημαίνει ένα από δύο πράγματα. Ή πιστεύουν πως είμαστε ένας λαός που θα δεχτεί αδιαμαρτύρητα την καταστροφή του ώστε να αποτελέσουμε το παράδειγμα για την εξάπλωση της νεοφεουδαρχίας σε όλο τον δυτικό κόσμο, ή αντίθετα υπολογίζουν στην γνωστή ανυπακοή μας για να στήσουν μια δραματική έκβαση σαν αποτέλεσμα της πίεσης που δεχόμαστε.
Το Δ.Ν.Τ. και η Τ.Δ.Δ. (BIS) έχουν στόχο να πρωτοστατήσουν στη επιβολή του φόρου του διοξειδίου του άνθρακα σαν το νέο παγκόσμιο νόμισμα. Η κυβέρνηση είχε από την αρχή σαν μοναδική επιλογή της την επιβολή του Δ.Ν.Τ. στην ελληνική επικράτεια.
Το γεγονός πως προσπάθησε να το κρύψει δείχνει το προσχεδιασμένο του πράγματος. Όλοι οι άλλοι χειρισμοί τους επιβεβαιώνουν αυτή την επιλογή.
Είναι λοιπόν αναμενόμενο πως η λύση θα δοθεί με την μετάλλαξη της Τ.Δ.Δ ή του Δ.Ν.Τ. σε μιας άλλης μορφής σωτήριου παγκόσμιου οργανισμού ο οποίος θα δώσει μια πιο δραστική λύση στο “πρόβλημα” των χρεωμένων κρατών που τα ίδια τα αφεντικά του έχουν δημιουργήσει.
Αυτό αναμένει και αναζητεί ο Παπανδρέου και με κάθε ευκαιρία το εκφράζει. Αυτό παπαγαλίζει μεταξύ άλλων και ένας μεγάλος αριθμός από ηγέτες παγκοσμίως. Ο Kissinger που είναι γνωστός για την “διορατικότητά” του, είπε πως η οικονομική κρίση είναι μια θαυμάσια ευκαιρία για μια νέα παγκόσμια τάξη.
Αυτή την εμμονή των ισχυρών και των φερέφωνών τους να αλλάξουν τον αμαρτωλό καπιταλισμό ή τουλάχιστον να τον ασφαλίσουν από οικονομικές καταστροφές με εγγυητή έναν παγκόσμιο τραπεζιτικό οργανισμό δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα της ανησυχίας τους, είναι ο αυτοσκοπός.
Ο οργανισμός αυτός, που θα εμφανίζεται σαν ο μοναδικός τρόπος να περιορίζονται η κερδοσκοπική τους δράση και τα δυσάρεστα αποτελέσματα από την απληστία των διεθνών τραπεζιτών και των αγορών, θα είναι στην πραγματικότητα ακριβώς το αντίθετο, θα συγκεντρώνει και θα ισχυροποιεί την ισχύ των διεθνών τραπεζιτών με μοναδικό στόχο την παγκόσμια κυβέρνηση.
Η κερδοσκοπία, η σπέκουλα και η αρπαγή των πόρων των κρατών θα είναι πια ξεπερασμένο να γίνεται με μεθόδους όπως αυτούς του Δ.Ν.Τ. αφού θα υπάρξουν συμφωνίες που θα παραδίδουν την απόλυτη κυριαρχία των κρατών σε έναν διεθνή οργανισμό, σε μία κεντρική κυβέρνηση. Σε πρώτη φάση, το νέο Δυτικό υπερκράτος θα μπορεί να ανταγωνιστεί με την Κίνα με αποτέλεσμα οι ελίτ της Κίνας και άλλων ισχυρών κρατών να αναγκαστούν να προσχωρήσουν και να συμμορφωθούν σε αυτόν.
Η εξέλιξη αυτή θα συμβεί με τρόπους που δεν είναι δυνατόν να κατανοηθούν σήμερα, αφού οι καταστροφές που θα συμβαίνουν με μαζικό τρόπο θα είναι ισοπεδωτικές.
Καταστροφές και απειλές που θα αναγκάσουν τους ανθρώπους να αναζητήσουν προστασία σε όποιον υπόσχεται να την προσφέρει.
Αυτό το σχέδιο είναι μονόδρομος. Η τάση εκφοβισμού του ανθρώπου με κάθε δυνατό συνδυασμό πείνας, φυσικών καταστροφών, επιδημιών, συγκρούσεων, τρομοκρατίας και πολέμων είναι εμφανής εδώ και πολλά χρόνια, και αναμένεται να ενταθεί στα επόμενα χρόνια.
Μπροστά στο σχεδιασμό για μία παγκόσμια κυβέρνηση με λυτούς και δεμένους να αλλάζουν τα βιβλία Ιστορίας και να μετακινούν πληθυσμούς με ιλιγγιώδεις ρυθμούς η Ελλάδα δεν είναι παρά ένα πεδίο βολής όπου ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι. Είναι όμως ένα πεδίο βολής με συμβολική σημασία. Είναι το πεδίο μεταξύ Δύσης και Ανατολής, Χριστιανισμού και Ισλαμισμού, Πολιτισμού και Πολυπολιτισμού.
Και είναι λογικό να υπολογίζουν πως υπάρχει ακόμα αρκετό αίμα στις φλέβες μας για να ξεκινήσει μια εξέγερση.
Η τακτική της βίαιης αποσταθεροποίησης είναι μία μέθοδος για την προώθηση της αλλαγής του συστήματος που θα υπόσχεται λύσεις και θα σκλαβώνει με το πιο ύπουλο τρόπο.
Χωρίς την οικονομική κρίση που “ξεκίνησε” το 2008 και χωρίς τα δεινά που εγγυάται πως θα φέρει, δεν θα υπήρχε τρόπος να αναγκαστεί και να εκβιαστεί όλος ο Δυτικός κόσμος για να δεχτεί μία νέα πραγματικότητα.
Δεν υπάρχει περίπτωση να είναι μια πρόβα όπως το 1929, επειδή ο καπιταλισμός έχει τελικά πάρει τη πορεία που προβλεπόταν να πάρει και τα πρόσωπα – κλειδιά δίνουν τις λύσεις από τις πρώτες κιόλας μέρες μετά την κρίση του Οκτώβρη του 2008, όπως ακριβώς κάνει και ο πρωθυπουργός που επέβαλαν στην Ελλάδα.
Κάθε βίαιη δράση είναι μάταιη αφού και επανάσταση να γίνει και να πετύχει, σε λίγα χρόνια ή ακόμα και μήνες θα έχει καταληφθεί από αντιπροσώπους του συστήματος που θα φέρουν τα πράγματα στη παλαιά τροχιά ή στη νέα επιθυμητή από το σύστημα τροχιά.
Οδομαχίες με τα ΜΑΤ και τις λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις με τις μολότοφ δεν πρόκειται να αλλάξουν το παγκόσμιο σύστημα που έχει εγκαθιδρύσει η ελίτ εδώ και τόσα πολλά χρόνια. Η αλλαγή που απαιτείται για να ανατραπεί αυτή η πορεία είναι δύσκολη και σχεδόν ανέφικτη προς το παρόν, με την νοοτροπία που έχει ενσταλάξει το σύστημα στους πληθυσμούς των κρατών της Δύσης.
Με βάση την μέθοδο Demoralization, Destabilization, Insurgency, Normalization, δηλ. Εξαχρείωση, Αποσταθεροποίηση, Εξέγερση, Επαναφορά (Κανονικοποίηση) αυτή εδώ είναι η φάση της δυσαρέσκειας από την αποσταθεροποίηση η οποία λογικά αναμένεται να γεννήσει την εξέγερση.
Αφού το ζητούμενο για την παγκόσμια ελίτ είναι η εξαθλίωσή μας και τελικά η καταστροφή μας, λίγη σημασία έχει ποιο ποσοστό ανθρώπων θα παραμείνουν ζωντανοί στη Γη μετά την καταστροφή ή τις καταστροφές που αντιμετωπίζουμε μπροστά μας για να συμμορφωθούν στην νέα πραγματικότητα.
Αφού το χρήμα για αυτούς δεν είναι εδώ και για πολύ καιρό ο σκοπός, αλλά το μέσο, αφού ο πραγματικός τους στόχος είναι ο έλεγχος, ο απόλυτος έλεγχος της ζωής μας, δεν είναι τυχαίο που “καταρρέει” ο καπιταλισμός.
Είναι σχεδιασμένος να καταρρεύσει. Είναι λογικό ότι κάθε think tank που έχει ασχοληθεί εκτενώς με τον σχεδιασμό του μέλλοντος έχει καταλήξει σε αυτό το συμπέρασμα σχεδόν αυτόματα. Δεν μπορεί να συντηρήσει ο πλανήτης 6 ή 7 δισεκατομμύρια ανθρώπους οι οποίοι θα απαιτούν όλοι να ζήσουν το αμερικάνικο όνειρο.
Γιατί λοιπόν πουλήθηκε το αμερικάνικο όνειρο σε κάθε γωνιά του πλανήτη σαν ο ιδανικός τρόπος ζωής; Γιατί η εξάπλωση του ίδιου νοσηρού συστήματος εμφανίστηκε σαν ο πρωταρχικός σκοπός της παγκόσμιας ελίτ; Για να πλουτίσουν περισσότερο οι σχεδιαστές του μέλλοντος ή μήπως για να μπορέσει να τον διαδεχθεί ο σοσιαλισμός; Η τάση είναι ξεκάθαρη. Η τάση με το “παγκόσμιο χωριό” που κινδυνεύει από το διοξείδιο του άνθρακα που εκπέμπει ακόμα και το κάθε μικρό χωριό στη τελευταία γωνία του πλανήτη είναι ολοφάνερα μια τάση απόλυτου ελέγχου ακόμα και του τελευταίου αυτού μικρού χωριού.
Η συνειδητοποίηση που προωθείται είναι πως η “καλή ζωή” που μας πρόσφερε ο καπιταλισμός είναι ένα “μεγάλο λάθος” επειδή δεν μπορούν τάχα όλοι οι κάτοικοι της πλανήτη να απολαμβάνουν το ίδιο επίπεδο διαβίωσης όπως αυτό της Ευρώπης και της Αμερικής. Όχι για κανένα άλλο λόγο, αλλά επειδή θα “επιβαρύνει” το περιβάλλον.
Η καλή ζωή είναι “σπάταλη” και καταστρέφει τον πλανήτη. Αυτή είναι η εκδοχή που θέλουν να περάσουν. Δεν φταίει η αφάνταστη απληστία των ισχυρών και των μεγιστάνων της Γης, φταίει η ανάγκη του κάθε ανθρώπου να έχει από ένα ψυγείο, ένα πλυντήριο, μια τηλεόραση, άντε ίσως και ένα αυτοκίνητο. Αυτό ξεκάθαρα μας ανακοινώνουν πως δεν είναι πια εφικτό.
Γι’ αυτό “αφεθήκαμε” στην σπατάλη και στον υπερκαταναλωτισμό, για να μπορέσουμε να το εμπεδώσουμε καλύτερα.
Ο “σοσιαλισμός” που θα εγκαθιδρυθεί θα είναι μια τυραννία χωρίς προηγούμενο.
Η νέα θρησκεία είναι το περιβάλλον, άρα και η νέα αμαρτία είναι η “σπατάλη” και η “επιβάρυνση” του περιβάλλοντος.
Ο άνθρωπος δεν θα είναι πια ελεύθερος να κάνει ό,τι θέλει, αλλά θα πρέπει να συμμορφωθεί σε πολύ αυστηρούς κανόνες “για να σωθεί ο πλανήτης”. Υπάρχουν βέβαια εξαιρέσεις, δηλαδή όλοι οι ισχυροί του πλανήτη και οι υπάλληλοί τους, αλλά ο απλός άνθρωπος θα πρέπει να συμμορφώνεται πλήρως και να ελέγχεται για τις δραστηριότητές του.
Ο άνθρωπος που θα επιθυμεί να ζει με τα σημερινά δεδομένα θα είναι αμαρτωλός.
Για να υπάρξει ο απόλυτος έλεγχος της “σπατάλης” των ενεργειακών πόρων και της μόλυνσης που προκαλεί ο κάθε αμαρτωλός άνθρωπος που θα επιμένει να θέλει να ζήσει μια αξιοπρεπή ζωή, θα πρέπει να σημαδευτεί όπως τα ζώα και να περνάει κάθε δραστηριότητά του στους κεντρικούς υπολογιστές.
Αν αντιληφθούμε πως το σύστημα ποτέ δεν αυτοκτονεί αλλά απλά ξαναεφεύρει τον εαυτό του, τότε είναι εμφανές ότι δεν φοβάται την εξέγερση, αλλά αντίθετα την προβοκάρει. Είναι ο μοναδικός τρόπος να επιβληθεί ένα τόσο μεγαλόπνοο σχέδιο.
Το σύστημα που ρίχνει τους πύργους με εκατοντάδες αθώους μέσα, δεν έχει τέτοιους φόβους, ούτε ενδοιασμούς. Αντίθετα αντιλαμβάνεται την αποτελεσματικότητα της καταστροφής σαν το τέλειο μέσο πειθούς.
Αν αυτή η εξέγερση εξαπλωθεί σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη ή ακόμα και στην Αμερική, δεν θα πρόκειται για μια απειλή για το σύστημα. Τα θύματα για αυτούς είναι αναλώσιμα ανθρώπινα όντα. Ακόμα και τα μεγάλα στελέχη του συστήματος είναι αναλώσιμα. Μετά από τα ειδικά δικαστήρια και τις άλλες παραστάσεις, θα “καταδικαστούν” και θα αποσυρθούν οι ακατάλληλοι κυβερνήτες, ίσως και να τιμωρηθούν με αναγκαστική εργασία σε διάφορες πολυεθνικές για να συνεχίσουν την καριέρα τους, και στη θέση τους θα αναλάβουν την εξουσία οι νέοι σωτήρες.
Ακόμα και στην περίπτωση που δεν θα υπάρξει εξέγερση, το σύστημα θα πονέσει για την ταλαιπωρία μας και θα θελήσει από μόνο του να δώσει τη λύση. Είναι γνωστό πως θέλουν το καλό μας και δεν μπορούν να μας βλέπουν να βασανιζόμαστε.
Η λύση λοιπόν θα είναι η “σοσιαλιστική” και φανατικά περιβαλλοντική παγκόσμια κυβέρνηση η οποία θα επιβάλλει τον απανθρωπισμό σαν την ορθή και αναγκαία μέθοδο και η παγκόσμια τράπεζα θα είναι η βάση αυτής της παγκόσμιας κυβέρνησης.
Αυτή είναι η ένδεια και ο μοναδικός πλούτος μας είναι η ανθρώπινη ιδιότητά μας και η ικανότητά μας να αποτρέψουμε αυτό το εφιαλτικό μέλλον με τρόπους εξυπνότερους και αποτελεσματικότερους από τα διάφορα διεθνή think tanks.





Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s