Home

Η ψυχή των Ελλήνων

March 11, 2012

H πραγματική… ψυχή των Ελλήνων

Αυτή είναι η ψυχή του Έλληνα:  εγωισμός, κόμπλεξ, εγωπάθεια, ανταγωνιστικός καταναλωτισμός, φθόνος, να ψοφήσει η γίδα του γείτονα. Αυτή είναι η ψυχή του Έλληνα και οι εξαιρέσεις είναι πια ελάχιστες.
Μια τέτοια κοινωνία, μόνο κοινωνία δεν είναι. Είναι εύκολος στόχος για εκείνους που την διαμόρφωσαν με αυτό τον τρόπο για να μπορέσουν μετά να έρθουν να την διαχειριστούν σαν μια τριτοκοσμική αποικία.
Αυτό δεν θα μπορούσε να συμβεί όσο εύκολα συνέβη αν ήταν διαφορετικός ο ψυχισμός του μέσου Έλληνα.
Η ψυχική ένδεια  έφερε και την οικονομική ένδεια.

One Response to “Η ψυχή των Ελλήνων”

  1. pipis Says:

    Στην ελλάδα όποιος ασκεί το επάγγελμα του λειτουργού της ψυχικής υγείας έχει το ιδιαίτερο πλεονέκτημα σε σχέση με τους συνάδελφούς του των άλλων χωρών λ.χ. Ευρώπης και Αμερικής ότι μπορεί να κάνει ό,τι γουστάρει, χωρίς τον παραμικρό έλεγχο για παράβαση επαγγελματικής δεοντολογίας και να ισχυρίζεται ότι ασκεί λειτούργημα και μάλιστα συγκεκριμένης σχολής λ.χ. φροϋδικής, λακανικής, συμπεριφορικής, γνωσιακής, γνωσιακής συμπεριφορικής, ανθρωποκεντρικής, αρωματοθεραπείας κλπ. Μπορεί μεταξύ τους ακολουθούντες τη μία ή άλλη σχολής σκέψης ή λειτουργίας να διαφωνούν, να τσακώνονται, να αλληλοβρίζονται, να καταγγέλει ο ένας σύλλογος τον άλλο στην Εισαγγελία για να ασκηθεί ποινική δίωξη για παραβαση των (αποκλειστικών) δικαιωμάτων εκπροσώπησης του κλάδου. Αλλά όλοι είναι ενωμένοι απέναντι στο φουκαρά τον πελάτη που θα έχει την ατυχία να εμφανιστεί μπροστά τους και, αγνοώντας το που εκείνοι έχουν γραμμένη την επιστήμη και τη δεοντολογία τους ζητήσει συμβουλή ή συμπαράσταση σε ένα ατομικό ή οικογενειακό πρόβλημα.

    Αυτό μου συνέβη και εμένα χθες, όταν πήγα με τη γυναίκα μου να επισκεφθούμε μία ψυχίατρο στα Πατήσια και πέσαμε σε μία Εισαγγελέα, σε έναν Αστυνόμο Ιαβέρη, σε ένα ανακριτή ή εισαγγελέα της υπόθεσης Τσοχατζόπουλου, που προσπαθούσε να βγάλει λαυράκι εντοπίζοντας κάποιο έγκλημα ή έστω σκέψη για να μας καταδικάσει σε αιώνιο συναίσθημα ενοχής, αποκλείοντας ακόμα και τη μεταμέλεια.

    Δεν με άφησε να συμπληρώσω ούτε μία πρόταση, αλλά με διέκοπτε συνεχώς, απομονώνοντας λέξεις κλειδιά που αποδείκνυαν την “ενοχή” (κατά την άποψή της). Δεν μου έδωσε το δικαίωμα να μιλήσω αν είχα ποτέ τη δυνατότητα να πλησιάσω την κόρη μου την οποία, για άλλους λόγους, έχω στερηθεί τη δυνατότητα να της μιλάω καν.

    Η Εισαγγελέας ψυχίατρος της περιοχής Πατησίων συνεχώς κουνούσε το κεφάλι της πάνω κάτω, έχοντας κλειστά τα μάτια και δείχνοντας πόσο ενοχλημένη ήταν που άκουγε κάτι που την έφερνε σε αντίθεση με τη διάγνωση που μας είχε κάνει τη στιγμή που μπήκαμε στο Ιατρείο της. Μόλις ζήτησε και είδε μια φωτογραφία της κόρης μας, η όψη της συσπάστηκε και κυριολεκτικά βγάζοντας αφρούς από το στόμα της μας είπε “από τη φωτογραφία της συμπεραίνω ότι είναι ένα απόλυτα φυσιολογικό παιδί, επομένως εσεις έχετε πρόβλημα. Η όψη της με τις συσπάσεις του προσώπου της μου θύμιζε ένα βίντεο ντοκιμαντέρ που είχα δει από ένα λόγο που είχε εκφωνήσει ο Χίτλερ κατά την τελική φάση της μάχης του Στάλνγκραντ λίγο προτού καταληφθεί η πόλη από τους Σοβιετικούς στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

    Αντί να μας ρωτήσει πως αισθανόμαστε, πως είμαστε, πως ζούμε μας ρωτησε αν ξέρουμε την κυρία Συνοδινού που είναι πολύ καλή επαγγελματίας και τη γνωμη της οποία σέβεται απόλυτα. Δεν κατάλαβα τι σχέση είχαμε εμείς με εκείνη την κυρία. Βρισκόμασταν μπροστά σε μια μαινάδα εν εκστάσει η οποία, αν είχε στα χέρια της μια χειροβομβίδα, χωρίς αναστολές θα μας την είχε εκσφενδονίσει.

    Αντί να αισθάνονται οι επαγγελματίες της ψυχικής υγείας ευγνωμοσύνη που καταφεύγουμε σ’ αυτούς και βγάζουν κανένα ευρώ σήμερα που στα Ιατρεία τους δεν πατάει ούτε γάτα και συντηρούνται μόνο από τη σύνταξη του μπαμπά η της μαμάς, για να διατηρηθεί η ελπίδα του επαγγελματία, νομίζουν ότι μπορούν να μας ταράζουν και να μας δημιουργούν συναισθήματα οργής.

    Είναι φυσικό να υπάρχουν αδύναμα και εξαρτημένα άτομα που νομίζουν ότι δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς ψυχολογικό στήριγμα (=παραμύθιασμα) από έναν επαγγελματία της ψυχικής υγείας ή και να υπάρχουν μαζοχιστές που να θέλουν να πάνε σώνει και καλά σε τέτοιους ψυχίατρους για να τους γεμίσου συναισθήματα ενοχής για άτομα (παιδιά) με τα οποία δεν υπάρχει αποδεδειγμένα ευκαιρία ουσιαστικής επαφής, λεκτικής ή μή. Όμως λίγο πιο κάτω, στην οδό Φυλής υπάρχουν πιο έμπειρες πόρνες ειδικά εκπαιδευμένες με μαστίγια και άλλα όργανα βασανιστηρίων, που θα μπορούσαν να πετύχουν πολύ πιο καλά αποτελέσματα.

    Αν πάντως κάποιος έχει πραγματική ανάγκη να πάει σε ψυχίατρο για μια συμβουλή, στο τηλέφωνο που θα την πάρει προηγουμένως να της κάνει, προτού τη δει, μια καθαρή εξήγηση: “Άκου εδώ κυρία Ψυχίατρε. Εγώ έρχομαι για συμβουλή και δεν έρχομαι σε Εισαγγελεα Ψυχίατρο για να με ανακρίνεις και να μου αποδώσεις κατηγορίες προτού με ακούσεις. Δεν έρχομαι για να με βασανίσεις, γι’ αυτό υπάρχουν πιο έμπειρες, στην οδό Φυλής. Ούτε θα σου πω για τη γυναίκα μου, ούτε για την κόρη μου, αλλά μόνο για μένα. Κατάλαβες;”


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: